Shloka 10
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
मेघाविव यथोद्वृत्तौ दक्षिणोत्तरवर्षिणौ । शरतोयै: सिषिचतुस्तौ परस्परमाहवे,इसी समय रणदुर्मद नकुलने कर्णपुत्र चित्रसेनपर आक्रमण किया। विचित्र धनुष धारण करनेवाले वे दोनों वीर एक-दूसरेसे भिड़कर दक्षिण तथा उत्तरकी ओरसे आये हुए दो बड़े जलवर्षक मेघोंके समान परस्पर बाणरूपी जलकी बौछार करने लगे इति श्रीमहा भारते शल्यपर्वणि संकुलयुद्धे दशमो5ध्याय:
meghāv iva yathodvṛttau dakṣiṇottaravarṣiṇau | śaratoyaiḥ siṣicatūs tau parasparam āhave ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ដូចពពកមហិមាដែលលេចឡើងខ្ពស់—មួយបង្អួតភ្លៀងពីទិសត្បូង មួយទៀតពីទិសជើង—វីរបុរសទាំងពីរ បានស្រោចស្រពគ្នានៅក្នុងសមរភូមិ ដោយស្ទ្រីមនៃ “ទឹកព្រួញ” ពោរពេញទៅលើគ្នាទៅវិញទៅមក។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse offers a poetic lens on warfare: when two evenly matched fighters clash, their actions become like natural forces—unstoppable and mutually destructive—highlighting the overwhelming, storm-like character of battle rather than personal triumph.
Sanjaya describes two combatants locked in direct combat, each showering the other with volleys of arrows, compared to two great rain-clouds pouring from opposite directions.