Shloka 34
धिगस्तु कृतवर्माणं मां कृपं च महारथम्
dhig astu kṛtavarmāṇaṁ māṁ kṛpaṁ ca mahāratham
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «អាម៉ាស់លើក្រឹតវರ್ಮា—ហើយលើខ្ញុំផងដែរ—និងលើក្រឹបា អ្នកយុទ្ធរថធំ!» ក្នុងពេលដែលចិត្តសីលធម៌រអាក់រអួលនេះ អ្នកនិយាយបានថ្កោលទោសអ្នកប្រព្រឹត្ត (រួមទាំងខ្លួនឯង) ចំពោះអំពើដែលត្រូវចាត់ទុកថាមិនសមស្របនឹងក្រមក្សត្រយុទ្ធ, ជាការវិនិច្ឆ័យខាងចរិតយ៉ាងតឹងរឹងក្រោយអំពើហិង្សាយប់។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, actions can be judged against dharma; this line voices moral condemnation and self-implication, highlighting accountability and the sense that certain deeds—especially those seen as treacherous or ignoble—bring disgrace.
During the Sauptika Parva’s aftermath of the night events, Sañjaya reports a reaction of censure: he denounces Kṛtavarmā and Kṛpa and includes himself in the blame, signaling that what occurred is viewed as shameful despite the wartime setting.