Shloka 109
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
उनके यन्त्र और कवच गिर गये थे। वे बाल खोले, हाथ जोड़े, भयभीत हो थरथर काँपते हुए पृथ्वीपर खड़े थे, किंतु उन दोनोंने उनमेंसे किसीको भी जीवित नहीं छोड़ा। शिविरसे निकला हुआ कोई भी क्षत्रिय उन दोनोंके हाथसे जीवित नहीं छूट सका ।। कृपश्चैव महाराज हार्दिक्यश्चैव दुर्मति: । भूयश्वैव चिकीर्षन्तौ द्रोणपुत्रस्य तौ प्रियम्
kṛpaś caiva mahārāja hārdikyaś caiva durmatiḥ | bhūyaś caiva cikīrṣantau droṇaputrasya tau priyam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ អូមហារាជ! ក្រឹប និងហារទិក្យ (ក្រឹតវರ್ಮា) ដែលមានចិត្តកាចឃោរឃៅ និងគំនិតវៀចវេរ បានសម្រេចចិត្តម្តងទៀតធ្វើអ្វីៗដើម្បីផ្គាប់ចិត្តកូនប្រុសរបស់ទ្រូណៈ (អશ્વត្ថាមា)។ ក្នុងការវាយប្រហារពេលយប់នោះ អ្នកចម្បាំងដែលគ្មានអាវុធ គ្មានសព្វាវុធការពារ សក់រលាយ ដៃប្រណម្យសុំអង្វរ កាយញ័រដោយភ័យ—មិនត្រូវបានអាណិតឡើយ; គ្មានក្សត្រីយៈណាម្នាក់ដែលចេញពីជំរុំ អាចរួចជីវិតពីដៃមនុស្សទាំងពីរនោះបានទេ។
संजय उवाच