Shloka 38
Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
चूडाला: कर्णिकाराश्र प्रह्ष्टा: पिठरोदरा: । अतिहस्वातिदीर्घाक्ष प्रलम्बाश्वातिभैरवा:
cūḍālāḥ karṇikārāś ca prahṛṣṭāḥ piṭharodarāḥ | atihasvātidīrghākṣāḥ pralambāś cātibhairavāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ខ្លះមានសក់ចងជាចុងក្បាល; ខ្លះពាក់ផ្កាដើមកណ្ណិការ។ អ្នកបម្រើជាច្រើនរីករាយខ្លាំង មុខភ្លឺដោយសេចក្តីរីករាយដ៏សាហាវ។ ខ្លះមានពោះដូចឆ្នាំង ឬកាដៃ។ ខ្លះទាបខ្លាំង ខ្លះធំគួរឱ្យខ្លាច ខ្លះខ្ពស់ណាស់ ហើយខ្លះមានរូបរាងគួរឱ្យភ័យស្លន់ស្លោ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral atmosphere of the Sauptika episode: violence undertaken in the darkness of night is accompanied by imagery of the grotesque and the dreadful, suggesting a drift from dharma toward fear, excess, and adharma.
Sañjaya narrates to Dhṛtarāṣṭra a vision-like description of fierce, strange attendants—varied in form, ornament, and size—whose terrifying appearance and exhilaration heighten the ominous mood surrounding the nocturnal events of the Sauptika Parva.