Shloka 9
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
तथा तेजोमरीचिभ्य: शड्खचक्रगदाधरा: । प्रादुरासन् हषीकेशा: शतशो5थ सहस्रशः,उसके तेजकी किरणोंसे शंख, चक्र और गदा धारण करनेवाले सैकड़ों, हजारों विष्णु प्रकट हो रहे थे
tathā tejomarīcibhyaḥ śaṅkhacakragadādharāḥ | prādurāsan hṛṣīkeśāḥ śataśo ’tha sahasraśaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពីកាំរស្មីនៃពន្លឺដ៏ឆេះឆួលនោះ មានរូបបង្ហាញនៃហ្រឹសីកេឝ (វិષ્ણុ) រាប់រយ—មែនទែនរាប់ពាន់—លេចឡើងមក ដោយម្នាក់ៗកាន់ស័ង្ខ ចក្រ និងគទា។ ទិដ្ឋភាពនោះប្រកាសថា ខាងក្រោយហិង្សានៃសង្គ្រាមយប់ មានអធិបតេយ្យភាពទេវតាដ៏លើសលប់ឈរនៅ; មុខមាត់នោះ មោទនភាព និងភាពសាហាវរបស់មនុស្សត្រូវរលាយទៅជាអសារ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the overwhelming supremacy of the divine (Hṛṣīkeśa/Viṣṇu) over human conflict: even amid brutal warfare, ultimate authority and moral order are not human possessions but rest with the cosmic Lord, whose presence can multiply beyond measure.
Sañjaya describes a visionary scene in which, from radiant beams, countless forms of Hṛṣīkeśa appear, each holding the classic Vaiṣṇava emblems—conch, discus, and mace—signaling a sudden, awe-inspiring divine intervention or revelation within the events of the Sauptika episode.