Shloka 126
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
रथशक्तिं मुमोचासौ दीप्तामग्निशिखामिव । अश्वत्थामाने जो-जो बाण छोड़े, उन सबको वह महाभूत निगल गया। अपने बाण- समूहोंको व्यर्थ हुआ देख अभश्रवत्थामाने प्रज्वलित अग्निशिखाके समान देदीप्यमान रथशक्ति छोड़ी
sañjaya uvāca |
rathaśaktiṁ mumocāsau dīptām agniśikhām iva |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពេលឃើញព្រួញជាច្រើនរបស់ខ្លួនត្រូវបានធ្វើឲ្យឥតប្រយោជន៍ អស្វត្ថាមា បានបញ្ចេញ «រഥ-សក្តិ» ដ៏ភ្លឺចែងចាំង ដូចអណ្តាតភ្លើងកំពុងឆេះ។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា ក្នុងភាពរំភើបឆ្កួតនៃសង្គ្រាម ការខកចិត្តពេលកម្លាំងត្រូវបានទប់ស្កាត់ នាំឲ្យអ្នកប្រយុទ្ធរើសយកអាវុធកាន់តែបំផ្លិចបំផ្លាញ បង្កើនអំពើហិង្សាឲ្យលើសពីការគ្រប់គ្រង។
संजय उवाच
Educational Q&A
When anger and frustration govern action, conflict escalates into harsher means; the verse highlights the ethical danger of letting thwarted pride drive one toward more destructive choices.
Sañjaya narrates that, after his arrows prove ineffective, the warrior releases a blazing ratha-śakti—an especially powerful missile—likened to a flame, intensifying the battle’s ferocity.