Shloka 25
Daiva–Puruṣakāra Saṃvāda
Kṛpa’s Counsel on Destiny and Human Effort
सो<यं दुर्योधनेनार्थों लुब्धेनादीर्घदर्शिना,वार्यमाणो5करोद् वैरं पाण्डवैर्गुणवत्तरै: । दुर्योधन लोभी और अदूरदर्शी था। उसने मूर्खतावश न तो किसीका समर्थन प्राप्त किया और न स्वयं ही अधिक सोच-विचार किया। उसने अपना हित चाहनेवाले लोगोंका अनादर करके दुष्टोंक साथ सलाह की और सबके मना करनेपर भी अधिक गुणवान् पाण्डवोंके साथ वैर बाँध लिया
so ’yaṁ duryodhanenārtho lubdhenādīrghadarśinā | vāryamāṇo ’karod vairaṁ pāṇḍavair guṇavattaraiḥ ||
ដូច្នេះហើយ ទុរយោធនៈ—លោភលន់ និងខ្វះការមើលឃើញឆ្ងាយ—បាននាំវិនាសនេះមកលើខ្លួនឯង។ ទោះបីមានអ្នករារាំង និងព្រមានជាញឹកញាប់ក៏ដោយ គាត់ក៏ជ្រើសរើសចងសត្រូវជាមួយបណ្ឌវៈ ដែលលើសលប់ដោយគុណធម៌ និងសេចក្តីល្អប្រសើរ។ វាបង្ហាញថា ការមើលងាយអ្នកសូមល្អ និងការពឹងផ្អែកលើយោបល់ខ្លីឆ្ងាយដែលកើតពីតណ្ហា នឹងទុំជាសង្គ្រាមវិនាស។
कृप उवाच
Educational Q&A
Greed and short-sightedness make a person reject good counsel; ignoring restraining advice and choosing hostility against the virtuous leads to self-made calamity.
Kṛpa reflects on the root cause of the catastrophe: Duryodhana, despite being repeatedly dissuaded, deliberately maintained enmity with the Pāṇḍavas, who were superior in virtues—setting the stage for the destructive war and its aftermath.