Shloka 8
Yudhiṣṭhira’s Lament and Kṛṣṇa’s Rudra-Cosmogony Explanation (सौप्तिक पर्व, अध्याय १७)
पर्ववपर शयन करनेवाले महादेवजी तो प्रसन्न होनेपर अमरत्व भी दे सकते हैं। वे उपासकको इतनी शक्ति दे देते हैं, जिससे वह इन्द्रको भी नष्ट कर सकता है ।। वेदाहं हि महादेवं तत्त्वेन भरतर्षभ । यानि चास्य पुराणानि कर्माणि विविधानि च,भरतश्रेष्ठ! मैं महादेवजीको यथार्थरूपसे जानता हूँ। उनके जो नाना प्रकारके प्राचीन कर्म हैं, उनसे भी मैं पूर्ण परिचित हूँ
parvata-śayane śayānaḥ mahādevaḥ prasanno 'maratvam api dātum arhati | sa upāsakāya tādṛśīṃ śaktiṃ dadāti yayā sa indram api nāśayituṃ śaknoti || vedāhaṃ hi mahādevaṃ tattvena bharatarṣabha | yāni cāsya purāṇāni karmāṇi vividhāni ca, bharataśreṣṭha, tāny api ahaṃ samyag jānāmi ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «មហាទេវៈ អ្នកយកភ្នំជាគ្រែសម្រាក ពេលព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ អាចប្រទានសូម្បីតែអមតភាព។ ព្រះអង្គប្រទានអំណាចដល់អ្នកបូជាដល់ថ្នាក់ដែលអ្នកនោះអាចបំផ្លាញសូម្បីតែឥន្ទ្រៈ។ ឱ គោឧត្តមក្នុងវង្សភារតៈ! ខ្ញុំស្គាល់មហាទេវៈតាមសភាពពិតរបស់ព្រះអង្គ; ហើយឱ ភារតៈឧត្តម! ខ្ញុំក៏ស្គាល់ច្បាស់អំពីកិច្ចការបុរាណជាច្រើន និងចម្រុះរបស់ព្រះអង្គផងដែរ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Divine power is portrayed as contingent on devotion and the deity’s pleasure: Mahādeva can grant even immortality and overwhelming strength, implying that ethical and spiritual alignment (upāsanā) can surpass worldly hierarchies symbolized by Indra.
Vaiśaṃpāyana emphasizes Śiva’s supremacy and the magnitude of boons he can grant, asserting his own authoritative knowledge of Mahādeva’s true nature and ancient deeds—setting a theological frame for events in the Sauptika Parva where divine agency and boons matter.