Shloka 16
कल्माषीतीरसंस्थस्य गतत्त्वं शिष्यतां भूगो: । द्रष्टा सदा नारदस्ते धौम्यस्तेडयं पुरोहित:
kalmāṣītīrasaṃsthasya gatatvaṃ śiṣyatāṃ bhūgoḥ | draṣṭā sadā nāradaste dhaumyaste'dyaṃ purohitaḥ ||
វិទុរៈ រំលឹកព្រះមហាក្សត្រថា ព្រះអង្គមិនបានខ្វះការណែនាំឡើយ៖ មហាឥសី ភ្រឹគុ ដែលស្នាក់នៅលើច្រាំងទន្លេ កល្មាសី បានបង្រៀន និងប្រទានព្រះគុណដល់ព្រះអង្គ; ទេវឥសី នារទៈ តែងតែតាមមើលថែរក្សាព្រះអង្គជានិច្ច; ហើយព្រះបុរោហិតរបស់ព្រះអង្គ ធោម្យៈ ក៏នៅជិតព្រះអង្គមិនឆ្ងាយ។ អត្ថន័យធម៌គឺ៖ អ្នកដែលមានគ្រូ និងអ្នកអភិរក្សដូច្នេះ គួរប្រព្រឹត្តដោយសម្រិតសម្រាំង និងសេចក្តីសុចរិត មិនគួរអះអាងថាមិនដឹង ឬខ្វះពាក្យណែនាំឡើយ។
विदुर उवाच
Educational Q&A
A ruler who has access to wise teachers and constant guidance is morally accountable for his choices; ignorance cannot be claimed when sages and a purohita continually counsel restraint and dharma.
Vidura points out that the king has been repeatedly guided—by Bhṛgu at the Kalmāṣī riverbank, by the ever-present divine sage Nārada, and by his own priest Dhaumya—implying that the king should heed such counsel in the unfolding Kuru crisis.