Shloka 9
अध्याय ६६: पुनर्द्यूत-प्रस्तावः
Proposal for a Renewed Dice Game
न किंचिदित्थं प्रवदन्ति पार्था वनेचरं वा गृहमेधिनं वा । तपस्विनं वा परिपूर्णविद्यं भषन्ति हैवं श्वनरा: सदैव
na kiñcid itthaṁ pravadanti pārthā vane-caraṁ vā gṛha-medhinaṁ vā | tapasvinaṁ vā paripūrṇa-vidyaṁ bhaṣanti haivaṁ śva-narāḥ sadaiva ||
វិទុរៈនិយាយថា៖ «កូនប្រុសរបស់ គុនទី (បណ្ឌវ) មិនដែលនិយាយពាក្យកាចសាហាវបែបនេះទៅកាន់អ្នកណាម្នាក់ឡើយ—មិនថាជាអ្នករស់នៅព្រៃ អ្នកគ្រួសារ អ្នកតបស ឬអ្នកប្រាជ្ញពេញលេញក៏ដោយ។ មានតែបុរសដែលមានចរិតដូចឆ្កែប៉ុណ្ណោះ ដែលតែងតែព្រុសដាក់អ្នកដទៃបែបនេះម្តងហើយម្តងទៀត»។
विदुर उवाच
Educational Q&A
Right speech is a mark of dharma: one should not insult others—whether householders, forest-dwellers, ascetics, or the learned. Habitual harshness is condemned as a ‘dog-like’ disposition.
In the royal assembly context of the Sabha Parva, Vidura rebukes abusive, contemptuous speech directed at the Pāṇḍavas (Kuntī’s sons), contrasting their restraint with the speaker’s coarse, barking-like insults.