Shloka 13
सभा-पर्व, अध्याय 56: विदुरस्य द्यूत-निन्दा
Vidura’s Censure of Dicing and Warning to the Kurus
दुर्योधन उवाच द्यूते पुराणैर्व्यवहार: प्रणीत- स्तत्रात्ययो नास्ति न सम्प्रहार: । तद् रोचतां शकुनेर्वाक्यमद्य सभां क्षिप्र॑ं त्वमिहाज्ञापयस्व
duryodhana uvāca | dyūte purāṇair vyavahāraḥ praṇītaḥ, tatrātyayo nāsti na samprāhāraḥ | tad rocātāṃ śakuner vākyam adya, sabhāṃ kṣipraṃ tvam ihājñāpayasva ||
ទុរយោធនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះបិតា! ល្បែងស៊ីសងគឺជាប្រពៃណីបុរាណ ដែលបុព្វបុរសបានអនុវត្ត។ ក្នុងនោះមិនមានការរំលោភទេ ហើយក៏មិនមែនជាសង្គ្រាមដោយអាវុធដែរ។ ដូច្នេះ សូមអនុម័តពាក្យណែនាំរបស់សកុនិថ្ងៃនេះ ហើយសូមបញ្ជាឲ្យរៀបចំសាលាសភានៅទីនេះឲ្យរហ័ស (សម្រាប់ល្បែង)»។
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how adharma can be rationalized through appeal to tradition: Duryodhana frames gambling as an ancient, socially accepted practice and downplays its harm, showing how ethical blindness and self-interest can misuse “custom” to legitimize wrongdoing.
In the Kuru court context, Duryodhana urges the king/elders to accept Shakuni’s proposal for a dice-game and to quickly arrange an assembly hall for it, presenting the game as harmless and non-violent—setting the stage for the infamous dice match.