Shloka 20
नाप्राप्य पाण्डवैश्वर्य संशयो मे भविष्यति । अवाप्स््ये वा श्रियं तां हि शयिष्ये वा हतो युधि
nāprāpya pāṇḍavaiśvaryaṃ saṃśayo me bhaviṣyati | avāpsye vā śriyaṃ tāṃ hi śayiṣye vā hato yudhi ||
ទុរិយោធនប្រកាសថា៖ «ដរាបណាខ្ញុំមិនទាន់ទទួលបានអធិបតេយ្យ និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់បណ្ឌវទាំងឡាយ នោះចិត្តខ្ញុំនឹងនៅតែសង្ស័យ និងរំខាន។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងជ្រើសតែផ្លូវដាច់ខាតមួយ៖ ឬខ្ញុំនឹងដណ្ដើមយកសិរីសម្បត្តិនោះមកជារបស់ខ្ញុំ ឬខ្ញុំនឹងត្រូវសម្លាប់ក្នុងសង្គ្រាម ហើយដេកស្ងប់ក្នុងមរណភាព—តែពេលនោះទើបការប្រកួតប្រជែងក្នុងចិត្តខ្ញុំស្ងប់ចុះ»។
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse illustrates how obsession with another’s prosperity breeds perpetual inner turmoil (saṃśaya) and drives one toward unethical extremes. Duryodhana frames peace as impossible without possession, revealing a mindset where desire overrides dharma and makes violence or self-destruction seem acceptable.
In the Sabha Parva context, Duryodhana is voicing his agitation after witnessing the Pāṇḍavas’ rising splendor. He expresses a hard resolve: he will not rest until he acquires their royal fortune, and if he cannot, he prefers death in battle—signaling the escalation toward conflict.