Shloka 10
Adhyāya 52 (Sabhā-parva): Vidura Invites Yudhiṣṭhira to Hastināpura for the Dice Match
चन्दनागुरुकाष्ठानां भारान् कालीयकस्य च । चर्मरत्नसुवर्णानां गन्धानां चैव राशय:
candana-aguru-kāṣṭhānāṁ bhārān kālīyakasya ca | carma-ratna-suvarṇānāṁ gandhānāṁ caiva rāśayaḥ, rājan |
ទុរយោធនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ មានគំនរពន្ធបង់ជាច្រើន—ឈើចន្ទន៍ និងឈើអគ្រុ (agaru) ជាបន្ទុកៗ ហើយក៏មានកាលីយក (kālīyaka) ផង; រួមទាំងស្បែកសត្វ រតនៈ មាស និងវត្ថុក្រអូបជាច្រើន។ ប៉ុន្តែស្តេចទាំងនោះ ដែលមកជាមួយអំណោយដ៏ធំនេះ ត្រូវបានឲ្យឈរនៅច្រកទ្វារ ត្រូវរារាំង និងត្រូវបង្អាប់កិត្តិយស»។
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how power and wealth should be handled with restraint and respect: obstructing or humiliating rightful guests and tribute-bearers violates proper royal conduct and fuels resentment—an ethical failure that contributes to larger conflict.
Duryodhana reports to the king that many rulers arrived with rich tribute—sandalwood, agaru, kālīyaka, hides, gems, gold, and perfumes—but were stopped at the gate and left standing, implying a breach of courtly etiquette and an affront to those kings.