Shloka 57
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
अभिगम्याब्रवीत् प्रीतः पृथां पृथुयशा हरि: । साम्राज्यं समनुप्राप्ता: पुत्रास्तेडद्य पितृष्वस:
abhigamyābravīt prītaḥ pṛthāṃ pṛthuyaśā hariḥ | sāmrājyaṃ samanupprāptāḥ putrās te ’dya pitṛṣvasaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះហរិ (ក្រឹષ્ણ) អ្នកមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះទូលាយ បានចូលទៅជិត ព្រឹថា (គុនទី) ដោយចិត្តរីករាយ ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ មីងអើយ! ថ្ងៃនេះ កូនៗរបស់អ្នកបានទទួលអធិបតេយ្យភាពហើយ; បំណងដែលពួកគេបានប្រាថ្នាយូរមក បានសម្រេច។ ពួកគេទាំងអស់សម្បូរទៅដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងគ្រឿងអលង្ការ។ ឥឡូវ សូមអ្នករស់នៅដោយសុខសាន្តរីករាយជាមួយពួកគេ។ ប្រសិនបើអ្នកអនុញ្ញាត ខ្ញុំប្រាថ្នាចង់ចេញទៅទ្វារកា»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic propriety after political success: sovereignty and wealth are acknowledged as achieved, yet relationships, gratitude, and seeking elders’ permission (Kṛṣṇa asking Kuntī’s leave) remain central ethical duties.
After the Pāṇḍavas’ attainment of royal power, Kṛṣṇa approaches Kuntī, congratulates her on her sons’ success and prosperity, urges her to live happily with them, and asks permission to depart for Dvārakā.