Shloka 34
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
पाण्डव्स्त्वब्रवीद् भ्रातून् सत्कारेण महीपतिम्
pāṇḍavastvabravīd bhrātṝn satkāreṇa mahīpatim | pāṇḍunandana yudhiṣṭhirena bhrātṝn prati—“damaghoṣa-putrasya vīrasya rājñaḥ śiśupālasya antyeṣṭi-saṃskāraṃ mahā-satkāreṇa kuruta, mā vilambata” iti | pāṇḍavāś ca tasya bhrātuḥ ājñāṃ yathārtha-rūpeṇa pālayām āsuḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក យុធិષ્ઠិរ កូនបណ្ឌុ បាននិយាយទៅកាន់បងប្អូនរបស់គាត់ដោយកិត្តិយសសមគួរ ហើយបញ្ជាថា៖ «ចូរធ្វើពិធីបុណ្យសព ដោយមិនពន្យារពេល និងដោយកិត្តិយសពេញលេញ សម្រាប់ស្តេចវីរបុរស សិឝុបាល កូនដមឃោស»។ បណ្ឌវទាំងឡាយបានអនុវត្តតាមពាក្យបញ្ជារបស់បងប្រុសយ៉ាងត្រឹមត្រូវ—រក្សាគោលធម៌ថា សូម្បីសត្រូវដែលដួលរលំ ក៏ត្រូវបានផ្តល់ពិធីសពសមរម្យ និងកិត្តិយសរាជវង្ស។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in the form of dignified conduct: even after conflict, a king (and those under him) should ensure proper funeral rites and honor for the deceased, reflecting restraint, respect for social-religious obligations, and impartial royal ethics.
After Śiśupāla’s death, Yudhiṣṭhira instructs his brothers to perform Śiśupāla’s antyeṣṭi (funeral rites) promptly and with full royal honor; the Pāṇḍavas obey his order faithfully.