Shloka 18
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
तप्तचामीकराभेण किड्किणीजालमालिना । मेघनिर्घोषनादेन जैत्रेणामित्रधातिना
taptacāmīkarābheṇa kiṅkiṇījālamālinā | meghanirghoṣanādena jaitreṇāmitradhātinā ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ រថនោះភ្លឺរលោងដូចមាសដែលកំពុងក្តៅ តុបតែងដោយបណ្តាញកណ្ដឹងតូចៗ។ សំឡេងរមៀលជ្រៅរបស់វាហាក់ដូចសូររន្ទះនៃពពកធំៗ។ វាជារថជ័យ—បំផ្លាញសត្រូវ—ជានិមិត្តរូបនៃជ័យជម្នះដែលប្រាកដ។ ជិះលើរថនោះ ព្រះស្រីក្រឹષ્ણបានចេញដំណើរនៅពេលនោះ បង្ហាញទាំងសោភ័ណភាពរាជ និងអំណាចដែលការពារបុព្វហេតុរបស់អ្នក នៅពេលវាស្របតាមគោលបំណងត្រឹមត្រូវ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward magnificence (a radiant, victorious chariot) functions as a narrative symbol of strength and legitimacy: power meant to protect and prevail is portrayed as most meaningful when it serves a rightful mission rather than mere display.
Vaiśampāyana describes a splendid, battle-worthy chariot—golden in sheen, hung with tinkling bells, thundering like clouds—and states that Kṛṣṇa rides upon it to proceed on his journey at that moment.