Shloka 163
अर्जुनस्योत्तरदिग्विजयः
Arjuna’s Northern Conquests and Tribute Collection
शक्रविष्णू हि संग्रामे चेरतुस्तारकामये । भीम और अर्जुन--से दो योद्धा उस रथपर बैठे थे
śakra-viṣṇū hi saṅgrāme ceratus tārakāmaye |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ក្នុងសង្គ្រាមដែលភ្លឺរលោងដូចផ្កាយនោះ អ្នកទាំងពីរលើរទេះបានចល័តទៅមក ដូចព្រះឥន្ទ្រ (ឝក្រ) និងព្រះវិស្ណុអង្គុយរួមគ្នា។ ភីម និងអរជុន—យុទ្ធជនធំទាំងពីរ—អង្គុយលើរទេះនោះ ខណៈព្រះក្រឹស្ណាធ្វើជាសារថីកាន់កាប់ការបើកបរ។ សូម្បីតែវីរបុរសអ្នកបាញ់ធ្នូដ៏ល្បីល្បាញទាំងអស់ ក៏ពិបាកឈ្នះរទេះនោះដែរ; ហើយដោយសាររថីទាំងពីរនេះ រទេះដ៏ប្រសើរនោះបានរុងរឿង ដូចព្រះឥន្ទ្រ និងព្រះវិស្ណុដើរលេងក្នុងសង្គ្រាមពោរពេញដោយផ្កាយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a divine simile to highlight how extraordinary prowess and well-directed action can elevate human effort to a near-divine standard; it implicitly values disciplined leadership and coordinated strength as forces that make victory possible even against formidable opposition.
Vaiśampāyana describes a chariot moving through a brilliant, star-like battle, saying it appeared as if Indra and Viṣṇu were together traversing the battlefield—an image meant to convey overwhelming splendor and power.