Shloka 6
Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
तस्य मेडद्य स्थितस्येह स्वधर्मे नियतात्मन: । अनागसं प्रजानां च प्रमादादिव जल्पथ
tasya medadya sthitasyeha svadharme niyatātmanaḥ | anāgasaṃ prajānāṃ ca pramādād iva jalpatha |
«ខ្ញុំឈរនៅទីនេះថ្ងៃនេះ ដោយតាំងខ្លួនមាំមួនក្នុងធម៌របស់ខ្ញុំ ហើយគ្រប់គ្រងចិត្តបាន។ ខ្ញុំមិនបានប្រព្រឹត្តអំពើខុសចំពោះប្រជាជនឡើយ។ ប៉ុន្តែពួកអ្នកនិយាយដូចជាខ្វះការប្រុងប្រយ័ត្ន ដាក់ស្លាកខ្ញុំថាជាសត្រូវ ឬជាអ្នកប្រព្រឹត្តខុស»។
जरासंध उवाच
Educational Q&A
Jarāsandha frames moral legitimacy in terms of svadharma (a ruler’s ordained duty) and niyama (self-restraint), claiming that blameless governance and disciplined conduct should not be met with careless accusations.
In the Sabha Parva context, Jarāsandha responds defensively to opponents who treat him as culpable; he asserts he is established in kṣatriya-duty and has not wronged the subjects, so calling him an offender is, in his view, mere pramāda (heedless misjudgment).