Shloka 15
Jarāsandha–Vāsudeva Saṃvāda: Kṣātra-Dharma, Pride, and the Ethics of Coercion
Sabhā Parva, Adhyāya 20
जगन्नाथ! पुरुषोत्तम! आप सावधान होकर वही उपाय कीजिये
ayaṃ ca balināṃ śreṣṭhaḥ śrīmān api vṛkodaraḥ |
yuvābhyāṃ sahito vīraḥ kiṃ na kuryān mahāyaśāḥ ||
យុធិષ્ઠិរៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រះជគន្នាថ! ឱ បុរសោត្តម! សូមព្រះអង្គប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយស្វែងរកវិធីដែលធ្វើឲ្យការងារនេះសម្រេចឆាប់រហ័ស។ ដូចមនុស្សឈឺធ្ងន់ ដែលខ្វះធម៌ កាម និងអត្ថ តែងទុក្ខវេទនាខ្លាំង រហូតបោះបង់ជីវិត—ខ្ញុំក៏មិនអាចរស់បាន ដោយគ្មានព្រះអង្គទាំងបីដែរ។ គ្មានព្រះក្រឹષ્ણ អរជុនមិនអាចនៅបាន; ហើយគ្មានអរជុន ព្រះក្រឹષ્ણក៏មិនអាចនៅបាន។ ចំពោះវីរបុរសទាំងពីរដែលមាននាមថា “ក្រឹષ્ણ” នេះ ក្នុងលោកគ្មានអ្នកណាអាចឈ្នះបានឡើយ—នេះជាជំនឿរបស់ខ្ញុំ។ ហើយវីរបុរស វ្រឹកោទរ (ភីម) នេះផង—ជាអ្នកខ្លាំងលើសគេ មានពន្លឺ និងកិត្តិយស—បើនៅរួមជាមួយព្រះអង្គទាំងពីរ តើមានអ្វីដែលគាត់មិនអាចសម្រេចបាន?»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Strength becomes ethically effective when aligned with righteous purpose and wise alliance: Yudhiṣṭhira frames Bhīma’s power as most decisive when joined to Kṛṣṇa and Arjuna, implying that might should serve dharma through proper counsel and unity.
Yudhiṣṭhira is urging swift completion of a difficult undertaking by emphasizing the unbeatable combination of Kṛṣṇa and Arjuna, and adding that Bhīma—foremost among the strong—when accompanying them, can accomplish anything.