Shloka 29
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
तत् प्रगृहा मुनिश्रेष्ठो हृदयेनाभिमन्त्रय च । राज्ञे ददावप्रतिमं पुत्रसम्प्राप्तिकारणम्
tat pragṛhya muniśreṣṭho hṛdayenābhimantrya ca | rājñe dadāv apratimaṃ putra-samprāpti-kāraṇam ||
មុនីដ៏ប្រសើរបំផុតបានយកវាឡើងកាន់ ដោយសម្ងាត់អភិមន្ត្រនៅក្នុងបេះដូងរបស់ទ្រង់ ហើយបន្ទាប់មកបានប្រគល់វត្ថុដ៏អស្ចារ្យមិនមានអ្វីប្រៀបបាននោះដល់ព្រះមហាក្សត្រ ជាមធ្យោបាយសម្រាប់ទទួលបានព្រះរាជបុត្រ។
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that spiritual efficacy depends on inner intention and sanctification: the sage empowers an object through mantra in the heart and offers it for a dharmic purpose—securing rightful progeny and continuity of the royal line.
A foremost sage takes an incomparable object, consecrates it inwardly with mantra, and gives it to the king as the means to obtain a son—an act of ritualized gifting that links ascetic authority with royal needs.