Shloka 16
Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
इस प्रकार श्रीमह्ाभारत सभापव॑के अन्तर्गत राजसूयारम्भपर्वमें जरासंधवधके लिये मन्त्रणाविषयक सोलहवाँ अध्याय पूरा हुआ
tasya abhijana-saṁyukti-guṇair bharata-sattama | vyāpteyaṁ pṛthivī sarvā sūryasyeva gabhastibhiḥ ||
ឱ ព្រះអង្គជាប្រសើរនៃពួកភារតៈ! ដោយគុណធម៌ដ៏ប្រសើរដែលកើតពីវង្សកុលដ៏រុងរឿងរបស់ព្រះអង្គ ពិភពលោកទាំងមូលត្រូវបានគ្របដណ្តប់—ដូចពន្លឺកាំរស្មីព្រះអាទិត្យដែលរាលដាលលើផែនដីទាំងស្រុង។ គ្រប់ទីកន្លែង មនុស្សនិយាយអំពីគុណសម្បត្តិទាំងនោះ និងសរសើរព្រះអង្គ ដូចជាកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ព្រះអង្គបានគ្របពាសពេញដែនដី។
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical ideal of kingship: true eminence is shown when noble qualities—grounded in cultivated character and worthy lineage—become widely recognized, spreading like sunlight. Social praise here functions as a marker that virtue has become publicly evident and beneficial.
In the context of the Rājasūya preparations and the counsel surrounding the plan to deal with Jarāsandha, the text describes how a leading figure’s reputation and virtues had become universally known—so widely discussed and admired that they seemed to pervade the whole earth like the sun’s rays.