Shloka 66
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
तेषां तथैव तां लक्ष्मी सर्वक्षत्रमुपासते । महाराज! आजकल राजा ययातिके कुलमें गुणकी दृष्टिसे भोजवंशियोंका ही अधिक विस्तार हुआ है। भोजवंशी बढ़कर चारों दिशाओंमें फैल गये हैं तथा आजके सभी क्षत्रिय उन्हींकी धन-सम्पत्तिका आश्रय ले रहे हैं
teṣāṃ tathaiva tāṃ lakṣmīṃ sarvakṣatram upāsate | mahārāja! ādya-kāle rājā yayāti-kule guṇa-dṛṣṭyā bhojavaṃśīyānām eva adhiko vistāraḥ jātaḥ | bhojavaṃśinaḥ vardhitvā caturdiśaṃ prasṛtāḥ, tathā adya sarve kṣatriyāḥ teṣām eva dhana-sampadām āśrayante | sa hi nirjitya nirjitya pārthivān pṛtanāgatān | puram ānīya baddhvā ca cakāra puruṣa-vrajam ||
សេចក្តីសម្បត្តិ និងសិរីល្អ ក៏តាមពួកគេដូចគ្នា ហើយវណ្ណៈក្សត្រទាំងមូល ក៏ពឹងផ្អែកលើសំណាងនោះ។ ព្រះមហាក្សត្រ! ក្នុងកាលបច្ចុប្បន្ននេះ ក្នុងវង្សរបស់ព្រះបាទយយាតិ តាមទស្សនៈគុណធម៌ និងឥទ្ធិពល សាខាពោជៈបានរីកធំជាងគេ។ ពោជៈបានកើនឡើង ហើយរាលដាលទៅទិសទាំងបួន ហើយឥឡូវនេះ ក្សត្រទាំងឡាយគ្រប់ទីកន្លែង ពឹងលើទ្រព្យសម្បត្តិ និងធនធានរបស់ពួកគេ។ ព្រោះគាត់បានឈ្នះ—ម្តងហើយម្តងទៀត—ស្តេចលើផែនដីដែលមកជាមួយកងទ័ព ហើយនាំទៅកាន់រាជធានី ចងខ្សែឃុំខ្លួនពួកគេ ដូច្នេះបានប្រមូលសហគមន៍ស្តេចជាច្រើនជាអ្នកទោស។
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
The verse links prosperity (Lakṣmī) with political dominance: when a ruler or lineage becomes preeminent in power and resources, other kṣatriyas begin to depend on that wealth, and repeated conquest can convert rival kings into a controlled, captive network—highlighting the ethical tension between imperial success and the coercive subjugation of peers.
Śrī Kṛṣṇa describes how the Bhojas, within Yayāti’s lineage, have expanded widely and become the chief support for other kṣatriyas. He then states that a powerful ruler has repeatedly defeated kings who came with armies, brought them to his capital, imprisoned them, and amassed a large assemblage of captive rulers.