Shloka 3
Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
निदेशवाग्भिस्तत् ते ह विदितं भरतर्षभ
nideśavāgbhis tat te ha viditaṃ bharatarṣabha, pṛthvīpate! ime kṣatriyāḥ pūrvajānāṃ kathānusāreṇa sāmūhikarūpeṇa niyamaṃ kṛtvā niścayaṃ gatāḥ—asmāsu yo yaḥ sarvān kṣatriyān vijayiṣyati sa eva samrāḍ bhaviṣyati; bharataśreṣṭha, eṣā te ’pi vārtā viditāiva.
ឱ អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងវង្សភារតៈ ឱ ព្រះអម្ចាស់ផែនដី—រឿងនេះព្រះអង្គបានដឹងរួចហើយ តាមសេចក្តីប្រកាសដែលបានកំណត់។ ក្សត្រិយៈទាំងនេះ ដោយដើរតាមទំនៀមទម្លាប់បុរាណរបស់បុព្វបុរស បានរួមគ្នាកំណត់ច្បាប់មួយថា៖ អ្នកណាក្នុងចំណោមយើង ដែលឈ្នះក្សត្រិយៈទាំងអស់បាន នោះតែប៉ុណ្ណោះជាសម្រស់ (ចក្រពត្តិ)។ ឱ ភារតៈដ៏ប្រសើរ ព្រះអង្គក៏ប្រាកដជាជ្រាបរឿងនេះដែរ។
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Legitimate sovereignty among kṣatriyas is presented as a matter of collectively accepted custom: the one who establishes undisputed supremacy by conquering rival rulers is recognized as samrāṭ. The emphasis is on public, precedent-backed legitimacy rather than private ambition.
Śrī Kṛṣṇa addresses a Bharata king/prince, reminding him of a well-known political convention among the kṣatriyas: they have agreed that the conqueror of all kṣatriyas becomes emperor. Kṛṣṇa frames the point as already familiar, grounding it in ancestral precedent.