Shloka 32
राजसूयविचारः — Deliberation on the Rajasuya and the Summoning of Kṛṣṇa
भव एधस्व मोदस्व धनैस्तर्पय च द्विजान् | एतत् ते विस्तरेणोक्तं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । आपूच्छे त्वां गमिष्यामि दाशार्हनगरीं प्रति
bhava edhasva modasva dhanais tarpaya ca dvijān | etat te vistareṇoktaṃ yan māṃ tvaṃ paripṛcchasi | āpūcche tvāṃ gamiṣyāmi dāśārhanagarīṃ prati |
នារ៉ទៈ «ចូរអ្នករីកចម្រើនក្នុងលោក មានសុខុមាលភាព ក៏ចូររីករាយ—ហើយដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នក ចូរធ្វើឲ្យព្រះទ្វិជៈ (ព្រះព្រាហ្មណ៍) ពេញចិត្ត។ អ្វីដែលអ្នកបានសួរខ្ញុំ ខ្ញុំបានពន្យល់ជាលម្អិតរួចហើយ។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំសូមលាអ្នក; ប្រសិនបើអ្នកអនុញ្ញាត ខ្ញុំនឹងចេញដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងរបស់ពួកដាសារហៈ គឺទ្វារកា»។
नारद उवाच
Educational Q&A
Prosperity is to be aligned with dharma: one should flourish and rejoice, yet use wealth to support and satisfy the dvijas—especially brāhmaṇas—through gifts and respectful sustenance.
After answering the interlocutor’s questions in detail, Nārada concludes with a blessing and ethical instruction, then formally asks leave to depart for Dvārakā, the city associated with the Dāśārhas.