Shloka 15
राजसूयविचारः — Deliberation on the Rajasuya and the Summoning of Kṛṣṇa
प्रादाच्च द्रविणं प्रीत्या याचकानां नरेश्वर: । यथोक्तवन्तस्ते तस्मिंस्तत: पठचगुणाधिकम्,महाराज हरिश्रन्द्रने बड़ी प्रसन्नताके साथ उस यज्ञमें याचकोंको, जितना उन्होंने माँगा, उससे पाँचगुना अधिक धन दान किया
prādāc ca draviṇaṃ prītyā yācakānāṃ nareśvaraḥ | yathoktavantas te tasmiṃs tataḥ pañcaguṇādhikam ||
នារ៉ដៈបានមានពាក្យថា៖ ព្រះមហាក្សត្រនោះ ដោយចិត្តរីករាយយ៉ាងខ្លាំង បានប្រទានទ្រព្យសម្បត្តិដល់អ្នកសុំទាន។ ហើយអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយថាសុំក្នុងយញ្ញនោះ ព្រះអង្គបានប្រទានឲ្យលើសទៅទៀត ដល់ប្រាំដង។
नारद उवाच
Educational Q&A
A righteous ruler practices dāna not as a minimal duty but as an expansive virtue: giving with prīti (gladness) and exceeding what is asked reflects inner integrity, compassion, and commitment to dharma.
Nārada describes a king at a sacrificial occasion distributing wealth to petitioners; whatever amount they requested, he granted five times that amount, highlighting exemplary royal generosity.