Shloka 50
Pitāmaha-sabhā-varṇana & Hariścandra-māhātmya
Description of Brahmā’s Assembly and the Eminence of Hariścandra
नागा: सुपर्णा: पशव: पितामहमुपासते । स्थावरा जड़माश्वैव महा भूतास्तथापरे
nāgāḥ suparṇāḥ paśavaḥ pitāmaham upāsate | sthāvarā jaḍamāś caiva mahābhūtās tathāpare |
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ «នាគៈ សុបណ៌ និងសត្វដ៏ប្រសើរបំផុត បូជាព្រះបិតាមហា ព្រះព្រហ្មនៅទីនោះ។ ដូចគ្នានេះដែរ សត្វអចល និងសត្វដែលមានបញ្ញាអាប់អួរ ព្រមទាំងមហាភូតដទៃទៀត។ ក្នុងសភានោះ ក្រុមសត្វមានលំដាប់ជាច្រើន—រាក្សសៈ ពិសាចៈ ដានវៈ គុហ្យកៈ នាគៈ សុបណ៌ និងសត្វល្អឥតខ្ចោះ—តែងតែមកដើម្បីគោរពព្រះព្រហ្ម; ហើយទេវតាធំៗផងដែរ—ឥន្ទ្រៈ វរុណៈ គុបេរៈ យមៈ និងមហាទេវៈជាមួយពារវតី—ក៏មកចូលរួមជាប្រចាំ»។
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes a cosmic ethic of reverence and ordered harmony: beings of many classes—divine, semi-divine, and non-human—acknowledge Brahmā’s primacy as creator by worship and attendance, illustrating that rightful authority and sacred order are upheld through devotion and respect.
Nārada describes the grandeur of the celestial assembly: numerous species and supernatural groups, along with major deities such as Indra, Varuṇa, Kubera, Yama, and Śiva with Pārvatī, regularly come to that sabhā to honor Pitāmaha Brahmā.