Shloka 27
Adhyāya 3: Indra’s Invitation and Yudhiṣṭhira’s Refusal to Abandon the Dog
Svargārohaṇa Test
ये5पि राजर्षय: सर्वे ते चापि समुपस्थिता: । कीर्ति प्रच्छाद्य तेषां वै कुरुराजो5धितिष्ठति
ye 'pi rājarṣayaḥ sarve te cāpi samupasthitāḥ | kīrtiṁ pracchādya teṣāṁ vai kururājo 'dhitiṣṭhati ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ «ទោះបីជារាជឥសីទាំងអស់ដែលបានមកដល់ស្វರ್ಗ ក៏សុទ្ធតែមានវត្តមាននៅទីនេះដែរ; ប៉ុន្តែព្រះរាជាកុរុ (យុធិស្ឋិរ) អង្គុយក្នុងសិរីល្អឧត្តម ដោយកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏បរិសុទ្ធរបស់ព្រះអង្គ គ្របដណ្តប់លើកេរ្តិ៍របស់ពួកគេទាំងអស់»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True kingship grounded in dharma yields a moral radiance (kīrti) that surpasses even the accumulated renown of other great rulers; ethical excellence becomes the highest distinction.
In the heavenly setting, many rājarṣis are gathered, yet Yudhiṣṭhira is portrayed as presiding in a superior position, his fame and merit eclipsing the glory of the others.