Shloka 28
नरनारायणौ देवौ कथितौ नारदेन मे । धर्मात्मानौ महात्मानौ पुराणावृषिसत्तमौ,'प्रभो! देवर्षि नारदने मुझसे कहा था कि आप दोनों धर्मात्मा, महात्मा, पुराणपुरुष तथा ऋषिप्रवर साक्षात् भगवान् नर और नारायण हैं
nara-nārāyaṇau devau kathitau nāradena me | dharmātmānau mahātmānau purāṇāv ṛṣi-sattamau ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «គូទេវៈ នរ និង នារាយណៈ ត្រូវបានទេវឫសិ នារទៈ ពណ៌នាប្រាប់ខ្ញុំ—ព្រះឥសីបុរាណទាំងពីរ ដ៏អធិការនៅក្នុងធម៌ មានព្រះហឫទ័យធំ និងជាអ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងចំណោមឥសី»។
संयज उवाच
Educational Q&A
True greatness is framed as dharma-centered: the highest exemplars are those whose nature is righteousness (dharmātmā) and who embody ancient, authoritative wisdom (purāṇa, ṛṣi-sattama). The verse also grounds ethical authority in reliable transmission—Nārada’s testimony.
Saṁjaya reports what he previously heard from Devarṣi Nārada: that the revered pair Nara and Nārāyaṇa are divine, ancient, and foremost among sages—establishing their spiritual stature and credibility within the ongoing war-time narration.