Shloka 18
दिष्टया गाण्डीवधन्वा च पाण्डवश्न वृकोदर: । त्वं चापि कुशली राजन माद्रीपुत्रो च पाण्डवी
diṣṭyā gāṇḍīvadhanvā ca pāṇḍavaś ca vṛkodaraḥ | tvaṃ cāpi kuśalī rājan mādrīputro ca pāṇḍavī ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «ដោយសំណាងល្អ អर्जុន អ្នកកាន់ធ្នូគណ្ឌីវ និងភីមៈក្នុងចំណោមបណ្ឌវៈ—វೃកោទរ—សុវត្ថិភាព។ ហើយព្រះអង្គផងដែរ ព្រះមហាក្សត្រ សុខសប្បាយ; ហើយកូនប្រុសរបស់ម៉ាទ្រីក្នុងចំណោមបណ្ឌវៈ ក៏មិនរងគ្រោះដែរ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid catastrophic conflict, the text highlights gratitude for life preserved (diṣṭyā) and the ethical weight of protecting dharmic agents; survival is treated not merely as luck but as a meaningful, providential turning that sustains righteous action and responsibility.
Sañjaya reports to the king that key Pāṇḍava warriors—Arjuna with the Gāṇḍīva, Bhīma (Vṛkodara), and a son of Mādrī (Nakula or Sahadeva)—along with the addressed king himself, are safe, conveying a moment of relief and situational update within the ongoing battle account.