Shloka 14
तयो: प्रहर्षमालक्ष्य हर्षादश्रूण्यवर्तयत् । राधेयं निहतं मत्वा समुत्तस्थौ युधिष्ठिर:
tayor praharṣam ālakṣya harṣād aśrūṇy avartayat | rādheyaṁ nihataṁ matvā samuttasthau yudhiṣṭhiraḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឃើញមនុស្សទាំងពីរនោះរីករាយអស់ស្ទើរតែភ្លេចខ្លួន ព្រះបាទយុធិષ્ઠិរៈបានសន្និដ្ឋានថា រាធេយៈ (កರ್ಣ) ត្រូវបានសម្លាប់ហើយ។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គបានក្រោកឡើងពីព្រះសយ្យា ហើយដោយសេចក្តីស្រាលចិត្តនិងជ័យសិរី ទឹកភ្នែកនៃអំណរបានហូរចេញពីព្រះនេត្រ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical complexity of war: even a righteous ruler like Yudhiṣṭhira experiences intense relief and joy at the presumed death of a formidable opponent, showing how human emotion can surge amid dharma-driven conflict.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira, seeing two people rejoicing, infers that Karna has been killed; he rises from his bed and sheds tears of joy, marking a turning point in morale for the Pāṇḍava side.