Shloka 16
हते कर्णे महाराज निराशा: कुरवो5भवन् । जीवितेष्वपि राज्येषु दारेषु च धनेषु च,महाराज! कर्णके मारे जानेपर कौरव अपने राज्यसे, धनसे, स्त्रियोंसे और जीवनसे भी निराश हो गये
hate karṇe mahārāja nirāśāḥ kuravo 'bhavan | jīviteṣv api rājyeṣu dāreṣu ca dhaneṣu ca ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឱ មហារាជ! ពេលកರ್ಣៈត្រូវសម្លាប់ កុរុទាំងឡាយធ្លាក់ចូលក្នុងសេចក្តីអស់សង្ឃឹម—អស់សង្ឃឹមសូម្បីតែចំពោះជីវិតផ្ទាល់ និងចំពោះរាជ្យ ស្ត្រី និងទ្រព្យសម្បត្តិ។ ខគម្ពីរនេះបញ្ជាក់ថា ការដួលរលំនៃសសរស្តម្ភមួយក្នុងសង្គ្រាមអធម៌ អាចបំផ្លាញទឹកចិត្ត និងបង្ហាញភាពងាយបែកបាក់នៃការចងចិត្តលើលោកិយៈ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the impermanence of worldly supports—life, power, wealth, and family—when one’s cause is collapsing; it also shows how attachment to external pillars (a champion like Karṇa) can lead to sudden moral and psychological ruin when they fall.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that after Karṇa’s death on the battlefield, the Kaurava forces were overwhelmed by hopelessness, feeling that even survival, kingship, wealth, and family life had become meaningless.