नानाशस्त्रभृतः क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहु: । तब नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्र धारण किये कुपित पाण्डव-सैनिक एक साथ गर्जना करते हुए वहाँ दुर्योधनपर टूट पड़े और बारंबार उसे फटकारने लगे ।। दुर्योधनो5प्यसम्भ्रान्तस्तान् रणे निशितै: शरै:,इससे दुर्योधनको तनिक भी घबराहट नहीं हुई। वह रणभूमिमें कुपित हो पैने बाणोंसे शत्रुपक्षके सैकड़ों और हजारों योद्धाओंका संहार करने लगा। वह सब ओर घूम-घूमकर पाण्डव-सेनाके साथ जूझ रहा था
sañjaya uvāca | nānāśastrabhṛtaḥ kruddhā bhartsayanto muhur muhuḥ | duryodhano 'py asambhrāntas tān raṇe niśitaiḥ śaraiḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ពួកយោធាដែលកាន់អាវុធនានា កំពុងខឹងក្រហាយ បានស្តីបន្ទោស និងប្រមាថគាត់ម្តងហើយម្តងទៀត។ តែទុរយោធនមិនរអាក់រអួល មិនច្របូកច្របល់ឡើយ; នៅលើសមរភូមិ គាត់បានទប់ទល់ពួកគេដោយព្រួញមុតស្រួច ដោយឈរយ៉ាងមាំមួនកណ្ដាលព្យុះនៃពាក្យប្រមាថ និងការវាយប្រហារ ហើយឆ្លើយតបកំហឹងដោយកម្លាំងសង្គ្រាមមិនឈប់ឈរ។
संजय उवाच
The verse underscores how anger and verbal provocation (bhartsanā) intensify violence in war, while composure (asambhrānta) can be morally ambiguous: steadiness is a power, but its ethical value depends on the cause it serves.
Pāṇḍava fighters, furious and armed with many weapons, surge against Duryodhana while repeatedly taunting him. Duryodhana remains unflustered and counters them in the battle with sharp arrows, continuing to fight fiercely.