Shloka 22
प्रत्ययुध्यन्त समरे भीमसेनं सपार्षतम् । पार्थपार्षतयो श्वान्ये जगृहुस्तत्र नामनी,वे भी समरांगणमें भीमसेन और धृष्टद्युम्मनका डटकर सामना करने लगे। उनमेंसे कितने ही योद्धा भीमसेन और धृष्टद्युम्नके नाम ले-लेकर उन्हें युद्धके लिये ललकारने लगे
pratyayudhyanta samare bhīmasenaṃ sapārṣadam | pārthapārṣatayor anye jagṛhus tatra nāmanī ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ក្នុងសមរភូមិនោះ ពួកគេបានឈរយ៉ាងមាំមួន ហើយតបសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹង ភីមសេន ព្រមទាំងយុទ្ធមិត្តរួមរបស់គាត់។ អ្នកដទៃនៅទីនោះ ក៏ហៅឈ្មោះ «ភីម» និងវីរបុរសខាងបាថ៌ (ធ្រឹෂ្ដទ្យុម្ន) ដោយសម្លេងខ្លាំងៗ ដើម្បីប្រកាសប្រជែង និងអំពាវនាវឲ្យចូលប្រយុទ្ធ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos of open, direct confrontation: warriors publicly call out opponents by name and meet them face-to-face. It reflects the battlefield ideal of courage and accountability in combat rather than hidden or evasive fighting.
Sañjaya reports that enemy warriors counter-attack Bhīma along with his supporting fighters, while others loudly challenge Bhīma and Dhṛṣṭadyumna by calling their names, signaling intense engagement and targeted duels amid the larger battle.