Shloka 26
योज्यमाने ततस्तस्मिन् बाणे धनुषि पूजिते । चचाल पृथिवी राजन् सशैलवनकानना,राजन! उस उत्तम बाणको धनुषपर चढ़ाते ही पर्वत, वन और काननोंसहित सारी पृथ्वी डगमगाने लगी
yojyamāne tatastasmīn bāṇe dhanuṣi pūjite | cacāla pṛthivī rājan saśailavanakānanā ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «ព្រះរាជា! នៅពេលដែលព្រួញដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងត្រូវបានគោរពនោះ ត្រូវបានដាក់ឡើងលើធ្នូ ភពផែនដីទាំងមូល—រួមទាំងភ្នំ ព្រៃ និងព្រៃរុក្ខជាតិ—បានចាប់ផ្តើមរញ្ជួយ»។ ខគម្ពីរនេះបង្កើនទម្ងន់នៃសីលធម៌ និងរឿងរ៉ាវ៖ ការត្រៀមប្រើអាវុធមានអានុភាពទេវតា ត្រូវបានពិពណ៌នាថាជាព្រឹត្តិការណ៍ដែលរំខានដល់លំដាប់លោក បង្ហាញពីទម្ងន់វិនាសកម្មនៃការឡើងកម្រិតសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse conveys that actions in a dharma-crisis—especially the deployment of extraordinary weapons—carry consequences that reverberate beyond individuals, symbolized by the earth’s trembling. It underscores the ethical gravity of escalating violence and the sense that cosmic order reacts to adharma-driven destruction.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that as a revered, powerful arrow is being set on a bow, the entire earth shakes along with mountains and forests—an ominous sign marking the moment as momentous and terrifying within the battle’s unfolding.