Shloka 416
तया धृत्या सूतपुत्रं जहि त्व- महं चैनं गदया पोथयिष्ये । “किरीटथधारी पार्थ! तुम क्यों इसकी उपेक्षा करते हो? आज यहाँ यह उपेक्षा करनेका समय नहीं है। तुमने जिस धैर्यसे खाण्डववनमें अग्निदेवको ग्रास समर्पित करते हुए समस्त प्राणियोंपर विजय पायी थी, उसी धीर्यके द्वारा सूतपुत्रको मार डालो। फिर मैं भी इसे अपनी गदासे कुचल डालूँगा'
tayā dhṛtyā sūtaputraṃ jahi tvaṃ, ahaṃ cainaṃ gadayā pothayiṣye |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «ដោយភាពមាំមួនដដែលនោះ ចូរប្រហារសម្លាប់កូនសូត (កូនអ្នកបើករទេះ) ចុះ។ ចំណែកខ្ញុំ នឹងកិនបំបាក់គាត់ដោយគដារបស់ខ្ញុំ»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dhṛti—steadfast resolve—as a decisive virtue in righteous warfare: one should not waver or ‘overlook’ a critical duty when the moment for action has arrived.
Sañjaya reports an exhortation on the battlefield urging Arjuna to slay Karṇa (called ‘sūtaputra’), adding that the speaker will then crush him with a mace—highlighting the urgency and intensity of the combat situation.