Shloka 2
(आशीविषावग्निमिवापधूमं वैरं मुखाभ्यामभिनि:श्वसन्तौ । यशस्विनौ जज्वलतुर्मधे तदा घृतावसिक्ताविव हव्यवाहौ ।।) वे दोनों यशस्वी वीर उस समय दो विषधर सर्पोके समान लंबी साँस खींचकर मानो अपने मुखोंसे धूमरहित अग्निके सदृश वैरभाव प्रकट कर रहे थे। वे घीकी आहुतिसे प्रज्वलित हुई दो अग्नियोंकी भाँति युद्धभूमिमें देदीप्यमान होने लगे। यथा गजौ हैमवतोौ प्रभिन्नौ प्रवृद्धदन्ताविव वासितार्थ । तथा समाजम्मतुरुग्रवीर्यो धनंजयश्चाधिरथिक्ष वीरौ,जैसे मदकी धारा बहानेवाले हिमाचलप्रदेशके बड़े-बड़े दाँतोंवाले दो हाथी किसी हथिनीके लिये लड़ रहे हों, उसी प्रकार भयंकर पराक्रमी वीर अर्जुन और कर्ण युद्धके लिये एक-दूसरेके सामने आये
āśīviṣāv agnim ivāpa-dhūmaṃ vairaṃ mukhābhyām abhiniḥśvasantau | yaśasvinau jajvalatur madhe tadā ghṛtāvasiktāv iva havyavāhau ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ នៅពេលនោះ វីរបុរសមានកិត្តិយសទាំងពីរ ដកដង្ហើមវែងៗ ដូចពស់ពិស ហាក់បីដូចបញ្ចេញពីមាត់ភ្លើងគ្មានផ្សែងនៃសេចក្តីសត្រូវ។ នៅកណ្ដាលសមរភូមិ ពួកគេភ្លឺចែងចាំង ដូចភ្លើងបូជាពីរដែលត្រូវបានបញ្ឆេះដោយការបូជាឃី។ ដូចដំរីធំពីរនៅជួរភ្នំហិមវន្ត ដែលមានភ្លុកធំ និងហូរទឹកមាត់ស្រវឹង ដើម្បីប្រយុទ្ធដណ្តើមដំរីញីមួយ ដូច្នោះដែរ អរជុន និង កರ್ಣ វីរបុរសអំណាចគួរឱ្យខ្លាច បានមកឈរប្រឈមមុខគ្នា ដើម្បីសង្គ្រាម។
संजय उवाच