Shloka 496
ब्रद्य क्षत्रं च यज्ञाश्च दक्षिण श्षार्जुनं श्रिता: । अपने गणों और सेवकोंसहित देवता, पितर, यम, कुबेर और वरुण अर्जुनके पक्षमें थे। ब्राह्मण, क्षत्रिय, यज्ञ और दक्षिणा आदिने भी अर्जुनका ही साथ दिया
brāhmaṇyaṃ kṣatraṃ ca yajñāś ca dakṣiṇāś cārjunaṃ śritāḥ | devāḥ pitaro yamaḥ kuberaś ca varuṇaś cārjunasya pakṣe 'bhavan gaṇaiḥ sevakaiś ca saha ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ព្រះព្រហ្មណធម៌ កម្លាំងនៃអំណាចក្សត្រភាព ពិធីយជ្ញ និងទានដក្ខិណា—អ្វីៗទាំងនេះសុទ្ធតែឈរគាំទ្រខាងអរជុន។ ទាំងទេវតា ពិត្រ (វិញ្ញាណបុព្វបុរស) និងអ្នកថែរក្សាច្បាប់សកល—យម គុបេរ និងវរុណ—ជាមួយកងពល និងអ្នកបម្រើរបស់ពួកគេ ក៏នៅខាងអរជុនដែរ។ ព្រហ្មណ ក្សត្រិយ ពិធីយជ្ញ និងទានដក្ខិណា ក៏បានចូលរួមគាំទ្រអរជុន។ រឿងរ៉ាវនេះបញ្ជាក់ថា ជ័យជម្នះមិនមែនមានតែអាវុធទេ ប៉ុន្តែជាការតម្រឹមតាមធម៌៖ សេចក្តីត្រឹមត្រូវ អំណាចសមស្រប និងការបូជាត្រឹមត្រូវ បន្ថែមកម្លាំងឲ្យមូលហេតុដែលយុត្តិធម៌។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharma is a real force in the epic’s moral universe: spiritual integrity (brāhmaṇya), rightful power (kṣatra), and properly conducted sacrifice with due gifts (yajña–dakṣiṇā) are portrayed as actively supporting the righteous side. Ethical legitimacy, not mere strength, is presented as the deeper ground of victory.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna’s side is backed not only by human allies but also by divine and cosmic authorities—gods, ancestors, and deities like Yama, Kubera, and Varuṇa—along with their retinues. This frames the battlefield outcome as aligned with cosmic and ritual-moral support.