Shloka 48
विश: शूद्राश्न सूताश्व ये च संकरजातय: । सर्वशस्ते महाराज राधेयमभजंस्तदा,वसु, मरुदगण, साध्य, रुद्र, विश्वेदेव, अश्विनीकुमार, अग्नि, इन्द्र, सोम, पवन और दसों दिशाएँ अर्जुनके पक्षमें हो गये एवं (इन्द्रके सिवा अन्य) आदित्यगण कर्णके पक्षमें हो गये। महाराज! वैश्य, शूद्र, सूत तथा संकर जातिके लोग सब प्रकारसे उस समय राधापुत्र कर्णको ही अपनाने लगे
viśaḥ śūdrāś ca sūtāś ca ye ca saṅkarajātayaḥ | sarvaśas te mahārāja rādheyam abhajaṃs tadā ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! វៃស្យ សូទ្រ សូត និងអ្នកកើតពីវង្សចម្រុះ—ទាំងអស់នោះ ដោយគ្រប់វិធី នៅពេលនោះ បានទៅឈរខាងរាធេយ (កರ್ಣ)»។ ខគម្ពីរនេះបញ្ជាក់ថា ក្នុងភាពរញ្ជួយផ្លូវធម៌ និងសង្គមនៃសង្គ្រាម មនុស្សជាច្រើនបានទាក់ទាញទៅរកកರ್ಣ ដោយសារកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ការឧបត្ថម្ភ និងអំណាចដែលគេមើលឃើញ លើសពីស្ថានភាពកំណើតតែប៉ុណ្ណោះ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how social groups may rally behind a leader in wartime based on perceived protection, generosity, or power, showing that allegiance can be shaped by practical and ethical pressures rather than by idealized social norms.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that various communities—Vaiśyas, Śūdras, Sūtas, and mixed-lineage groups—were, at that moment in the war’s unfolding, siding with Karna (Rādheya).