Shloka 35
कृत्वा तु तद् दुष्करमार्यजुष्ट- मन्यैन्नरै: कर्म रणे महात्मा । ययौ रथं भीमसेनस्य राजन् शराभितप्तो नकुलस्त्वरावान्
sañjaya uvāca |
kṛtvā tu tad duṣkaram āryajuṣṭam anyair naraiḥ karma raṇe mahātmā |
yayau rathaṃ bhīmasenasya rājan śarābhitapto nakulas tvarāvān ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នកុល មហាវីរបុរស បានប្រព្រឹត្តកិច្ចការដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ក្នុងសង្គ្រាម—ជាកិច្ចការដែលមនុស្សដទៃធ្វើបានលំបាក និងសមនឹងអ្នកប្រកាន់ធម៌—ហើយដោយត្រូវព្រួញរបស់វृषសេនដុតឆេះ គាត់បានប្រញាប់ឡើងទៅជិះលើរថរបស់ភីមសេន។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ārya-juṣṭa conduct in warfare: true heroism is not mere aggression but disciplined action aligned with dharma—seeking support and preserving effectiveness even when wounded, rather than acting from pride or panic.
After accomplishing a difficult and honorable feat in the battle, Nakula—pained by enemy arrows—quickly goes to Bhīma’s chariot and climbs onto it, implying a tactical regrouping or protection under Bhīma amid the ongoing combat.