Shloka 31
स तान् मोघांस्तस्य कुर्वन् शरौघां- श्वचार मार्गान् नकुलश्षित्ररूपान्
sa tān moghāṁs tasya kurvan śaraughān vicāra-mārgān nakulaḥ citra-rūpān | narendra khaḍga-vicitra-hastaiḥ śīghratayā vicaran nakulasya sahasra-tārāṅkitaṁ phalakam karṇa-putreṇa mahāyuddhe vipulaiḥ śaraiḥ nāśitam ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ នកុល ធ្វើឲ្យព្រួញជាច្រើនដែលបាញ់មកលើខ្លួនក្លាយជាឥតប្រយោជន៍ ហើយចល័តតាមផ្លូវចម្លែកអស្ចារ្យ បង្ហាញល្បិចយុទ្ធដ៏អស្ចារ្យ។ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ខណៈនកុលរត់រហ័ស បង្ហាញក្បាច់ដាវដ៏ល្អិតល្អន់ កូនប្រុសរបស់ករណៈ ក្នុងសង្គ្រាមធំនោះ បានបំផ្លាញខែលរបស់នកុលដែលមានសញ្ញាដូចផ្កាយមួយពាន់ ដោយព្រួញធំៗរបស់ខ្លួន។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: composure under attack, tactical intelligence, and disciplined skill. Ethically, it underscores that prowess in war is measured not only by striking but also by neutralizing harm—turning an opponent’s assault ‘mogha’ through alertness and method.
Nakula evades and nullifies incoming arrow-volleys with swift, unusual battlefield movements while displaying refined sword-handling. In response, Karṇa’s son (Vṛṣasena) counters decisively by shooting powerful arrows that smash Nakula’s star-marked shield during the great battle.