Shloka 3
अलोलुप: शल: सन्धो वातवेगसुवर्चसौ । एते समेत्य सहिता भ्रातृव्यसनकर्शिता:
alolupaḥ śalaḥ sandho vātavegasuvarcasau | ete sametya sahitā bhrātṛvyasanakarśitāḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ អលោលុប, ឝល, សន្ធ, និងពីរនាក់—វាតវេគ និង សុវರ್ಚស—បានមករួមគ្នាជាក្រុមតែមួយ ដោយត្រូវជំរុញ និងអស់កម្លាំងពីគ្រោះមហន្តរាយដែលសត្រូវបាននាំមកលើពួកគេ។ ក្នុងបរិយាកាសធម៌ដ៏ងងឹតនៃសង្គ្រាម ការរួមជុំរបស់ពួកគេបង្ហាញថា សត្រូវភាព និងការបាត់បង់ បង្ខំឲ្យយោធាចងសម្ព័ន្ធ និងបន្តហិង្សាថ្មី។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how hostility and the suffering caused by enemies can force people into solidarity; in the ethical landscape of the Mahābhārata, war breeds both alliances and further cycles of retaliation, reminding the listener that enmity (bhrātṛvya-bhāva) has tangible, corrosive consequences.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a group of named warriors—Alolupa, Śala, Sandha, Vātavega, and Suvarcas—have assembled together, described as being afflicted by misfortune brought about through conflict with their foes, indicating a coordinated movement or regrouping amid the ongoing battle events of the Karṇa Parva.