Shloka 22
शराभिघाताच्च रुषा च राजन् स्वया च भासास्त्रसमीरणाच्च । जज्वाल कर्णस्य सुतो$तिमात्र- मिद्धो यथा5<5ज्याहुतिभि्ुताश:
śarābhighātāc ca ruṣā ca rājan svayā ca bhāsāstrasamīraṇāc ca | jajvāla karṇasya suto'timātram iddho yathā ghṛtāhutibhir hutāśaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ព្រះរាជា! ត្រូវបាញ់ដោយព្រួញជាច្រើន និងត្រូវកំហឹងបំផុត—បន្ថែមទាំងពន្លឺរបស់ខ្លួន និងអំណាចមន្តអាវុធដែលជំរុញឲ្យកាន់តែខ្លាំង—កូនកರ್ಣាបានឆេះឡើងយ៉ាងខ្លាំង ដូចភ្លើងដែលត្រូវបន្ថែមដោយការបូជាឃី។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (ruṣā) and the momentum of weaponry (astra-samīraṇa) can mutually intensify, like ghee poured into fire—an ethical warning that unchecked rage in war magnifies destruction beyond proportion.
Sañjaya describes Karna’s son becoming fiercely inflamed under arrow-strikes and wrath, his martial energy surging like a fire fed with ghee, as the battle escalates.