Shloka 22
हतावशेषानुत्सृज्य त्वदीयान् कतिचिद् रथान् । जवेनाभ्यद्रवद् राजन् धनंजयरथं प्रति,नरेश्वर! भरतश्रेष्ठ] तदनन्तर अर्जुनको तीन अंगोंवाली विशाल सेनासे घिरा देख भीमसेन मरनेसे बचे हुए आपके कतिपय रथियोंको छोड़कर बड़े वेगसे धनंजयके रथकी ओर दौड़े
hatāvaśeṣān utsṛjya tvadīyān katicid rathān | javena abhyadravad rājan dhanaṃjaya-rathaṃ prati, nareśvara! bharataśreṣṭha ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ព្រះមហាក្សត្រ—ព្រះអម្ចាស់មនុស្ស ជាភារតៈដ៏ប្រសើរ—ដោយទុកចោលរថីរបស់ព្រះអង្គមួយចំនួនដែលនៅរស់ពីការសម្លាប់នោះ គាត់បានរត់ដោយល្បឿនខ្លាំងទៅកាន់រថរបស់ធនញ្ជយ (អរជុន)។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic of prioritizing decisive engagement: a warrior, setting aside lesser targets, hastens toward a principal opponent. It reflects kṣatriya resolve and the strategic focus expected in dharma-yuddha contexts.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, leaving a few surviving Kaurava chariot-warriors behind, the fighter in view charges swiftly toward Arjuna’s chariot, intensifying the direct confrontation around Dhanañjaya.