Shloka 20
तस्मिन् क्षणे पाण्डवस्य बाह्दोर्बलमदृश्यत । यत् सादिनो वारणांश्व रथांश्नैकोडजयद् युधि,उस समय पाण्डुपुत्र अर्जुनकी भुजाओंका बल देखा गया, उन्होंने अकेले ही युद्धमें रथों, सवारों और हाथियोंको भी परास्त कर दिया
tasmin kṣaṇe pāṇḍavasya bāhvor balam adṛśyata | yat sādino vāraṇān aśvān rathāṁś caiko ’jayad yudhi ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ នៅក្នុងខណៈនោះឯង កម្លាំងដៃរបស់បណ្ឌវៈបានបង្ហាញឲ្យឃើញច្បាស់; ព្រោះក្នុងសមរភូមិ គាត់តែម្នាក់ឯងបានផ្តួលរថសង្គ្រាម អ្នកជិះសេះ សេះ និងសូម្បីតែដំរី។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that true martial power is not mere violence but disciplined strength made visible in action—especially when exercised in accordance with a warrior’s duty (kṣatriya-dharma) amid the moral gravity of war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna’s arm-strength was clearly displayed when he single-handedly routed multiple enemy units—chariots, cavalry, horses, and elephants—on the battlefield.