Shloka 30
अथान्यैर्बहुभिर्भल्लै: शिरांस्पेषामपातयत् । रोषसंरक्तनेत्राणि संदष्टौष्ठानि भूतले
athānyair bahubhir bhallaiḥ śirāṃs teṣām apātayat | roṣa-saṃrakta-netrāṇi saṃdaṣṭauṣṭhāni bhūtale ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក គាត់បានប្រើព្រួញក្បាលទូលាយជាច្រើន បាញ់កាត់ក្បាលពួកគេឲ្យធ្លាក់ចុះលើដី—ភ្នែកក្រហមដោយកំហឹង បបូរមាត់ខាំតឹង។ ទិដ្ឋភាពនោះបង្ហាញថា កំហឹងនៅក្នុងសង្គ្រាម ពេលបានបញ្ចេញហើយ នឹងធ្វើឲ្យចិត្តរឹងក្រិន ហើយបម្លែងមនុស្សរស់ឲ្យក្លាយជាសញ្ញាដ៏សាហាវនៃហិង្សា។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dehumanizing force of uncontrolled wrath in warfare: rage manifests physically (reddened eyes, clenched lips) and culminates in brutal outcomes. It implicitly warns that anger, once dominant, eclipses discernment and compassion even amid duty-bound combat.
Sañjaya describes a warrior (contextually, the combatant being narrated) using many bhalla-arrows to cut down opponents so that their heads fall to the earth, depicted with vivid signs of fury—red eyes and tightly clenched lips.