Shloka 76
शरार्चिषं गाण्डिवचारुमण्डलं युगान्तसूर्यप्रतिमानतेजसम् । न कौरवा: शेकुरुदीक्षितुं जयं यथा रविं व्याधितचक्षुषो जना:,उस समय अर्जुन प्रलयकालके सूर्यकी भाँति तेजस्वी जान पड़ते थे। उनके बाण किरण-समूहोंके समान सब ओर छिटक रहे थे। खींचा हुआ गाण्डीव धनुष सूर्यके मनोहर मण्डल-सा प्रतीत होता था। जैसे रोगी नेत्रोंवाले मनुष्य सूर्यकी ओर नहीं देख सकते, उसी प्रकार कौरव अर्जुनकी ओर देखनेमें असमर्थ हो गये थे
śarārciṣaṃ gāṇḍīva-cāru-maṇḍalaṃ yugānta-sūrya-pratimāna-tejasam | na kauravāḥ śekur udīkṣituṃ jayaṃ yathā raviṃ vyādhita-cakṣuṣo janāḥ ||
កាណ៌និយាយថា៖ «អរជុននៅពេលនោះភ្លឺចែងចាំងដូចព្រះអាទិត្យនៅចុងកាលយុគ។ ព្រួញរបស់គាត់បញ្ចេញពន្លឺដូចស្ទ្រីមកាំរស្មី បាញ់ចេញទៅគ្រប់ទិស។ ហើយកណ្ឌីវដែលគាត់ទាញតឹង ហាក់ដូចជាវង់មណ្ឌលព្រះអាទិត្យដ៏ស្រស់ស្អាត។ ដូចមនុស្សដែលភ្នែកឈឺមិនអាចមើលព្រះអាទិត្យបាន ក៏ដូច្នោះដែរ ពួកកౌរវមិនអាចមើលទៅរកអរជុនបាន—ត្រូវគេគ្របដណ្តប់ដោយពន្លឺនៃសមត្ថភាព និងភាពប្រាកដនៃជ័យជម្នះរបស់គាត់»។
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how tejas (martial splendour and inner force) can decide battles not only by weapons but by breaking the opponent’s confidence. Ethical context: prowess aligned with purpose appears irresistible, and fear arises when one confronts a power perceived as rightful and inevitable.
Karna describes Arjuna on the battlefield as blazing like the apocalyptic sun: arrows scatter like rays, the drawn Gāṇḍīva resembles the sun’s orb, and the Kaurava warriors are unable to gaze at him—like men with diseased eyes facing the sun—signifying their intimidation and Arjuna’s dominance at that moment.