Shloka 653
महात्मन: शड्खचक्रासिपाणे- विंष्णोर्जिष्णोर्वसुदेवात्मजस्य । अर्जुन उन अनन्त पराक्रमी, उपमारहित, नारायणावतार, हाथोंमें शंख, चक्र और खड्ग धारण करनेवाले, विष्णुस्वरूप, विजयशील, वसुदेवपुत्र महात्मा भगवान् श्रीकृष्णसे सुरक्षित हैं; जिनके गुणोंका वर्णन सम्पूर्ण जगत्के लोग मिलकर दस हजार वर्षोमें भी नहीं कर सकते
mahātmanaḥ śaṅkhacakrāsipāṇe viṣṇor jiṣṇor vasudevātmajasya | arjunaḥ sa anantaparākramaḥ upamārahitaḥ nārāyaṇāvatāraḥ śaṅkha-cakra-khaḍga-dhārī viṣṇusvarūpaḥ vijayaśīlaḥ vasudevaputraḥ mahātmā bhagavān śrīkṛṣṇena surakṣitaḥ | yasya guṇānāṃ varṇanaṃ samasta-jagat-lokāḥ saṃmilitā api daśa-sahasra-varṣaiḥ api na śaknuvanti ||
ករណៈបាននិយាយថា៖ អរជុនត្រូវបានការពារដោយព្រះអម្ចាស់ ស្រីក្រឹෂ្ណ មហាត្មា—ព្រះបុត្រាវសុទេវ អ្នកឈ្នះជានិច្ច វិស្ណុផ្ទាល់ ជាអវតារនារាយណៈ—ដែលកាន់ស័ង្ខ ចក្រ និងដាវនៅក្នុងព្រះហស្ត។ ព្រះអានុភាពរបស់ព្រះអង្គគ្មានទីបញ្ចប់ និងគ្មានអ្នកប្រៀបបាន; ហើយទោះបីមនុស្សទាំងលោករួមគ្នាក៏ដោយ ក៏មិនអាចពិពណ៌នាគុណធម៌របស់ព្រះអង្គឲ្យចប់បាន ទោះក្នុងដប់ពាន់ឆ្នាំក៏ដោយ។
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that divine protection and the presence of the Supreme (identified with Viṣṇu/Nārāyaṇa as Śrī Kṛṣṇa) outweigh mere human strength. It also teaches humility before the immeasurable virtues of the divine, suggesting that ethical confidence in dharma is reinforced when aligned with the Lord.
In the Karṇa Parva battle context, Karṇa acknowledges Arjuna’s extraordinary advantage: he is guarded by Śrī Kṛṣṇa, portrayed as the Viṣṇu/Nārāyaṇa incarnation bearing divine emblems. This functions as a recognition that Arjuna’s success is supported not only by skill but by providential guardianship.