Shloka 59
श्वैताश्वयुक्त च सुघोषमुग्रं रथं महाबाहुरदीनसत्त्व: । महेषुधी चाक्षये दिव्यरूपे शस्त्राणि दिव्यानि च हव्यवाहात्,उदार अन्तःकरणवाले महाबाहु अर्जुनने अग्निदेवसे श्वेत घोड़ोंसे जुता हुआ गम्भीर घोष करनेवाला एक भयंकर रथ, दो दिव्य विशाल और अक्षय तरकस तथा अलौकिक अस्त्र-शस्त्र प्राप्त किये
śvaitāśvayuktaṃ ca sughoṣam ugraṃ rathaṃ mahābāhur adīnasattvaḥ | maheṣudhī cākṣaye divyarūpe śastrāṇi divyāni ca havyavāhāt ||
ករណៈបាននិយាយថា៖ «អរជុន មហាបាហុ មិនរអាក់រអួលក្នុងចិត្ត បានទទួលពីអគ្គិទេវតា រថដ៏គួរឱ្យខ្លាចមួយ ចងដោយសេះស និងបន្លឺសំឡេងជ្រៅដ៏គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែង; ហើយទទួលបានកន្ត្រកព្រួញធំពីរ ដ៏ទេវីយៈ មិនអស់ និងអាវុធទេវីយៈជាច្រើន។»
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how divine endowments (celestial chariot, inexhaustible quivers, divine weapons) amplify a warrior’s capacity, but also intensify ethical responsibility in war: power received from higher sources must be borne with steadiness (adīnasattva) and used within one’s dharma.
Karna is describing Arjuna’s extraordinary equipment and armament, emphasizing that Arjuna obtained a fearsome, white-horse chariot, two divine inexhaustible quivers, and celestial weapons from Agni—underscoring Arjuna’s formidable preparedness in the ongoing battle.