Shloka 56
अस्वेदिनौ राजपुत्रस्य हस्ता- ववेषमानौ जातकिणोौ बूृहन्तौ । दृढायुध: कृतिमान् क्षिप्रहस्तो न पाण्डवेयेन समो5स्ति योध:,राजकुमार अर्जुनके दोनों विशाल हाथोंमें कभी पसीना नहीं होता, उनमें धनुषकी प्रत्यंचाके चिह्न बन गये हैं और वे दोनों हाथ कभी काँपते नहीं हैं। उनके अस्त्र-शस्त्र भी सुदृढ़ हैं। वे विद्वान् एवं शीघ्रतापूर्वक हाथ चलानेवाले हैं। पाण्डुपुत्र अर्जुनके समान दूसरा कोई योद्धा नहीं है
asvedinau rājaputrasya hastāv aveṣamāṇau jātakiṇau bṛhantau | dṛḍhāyudhaḥ kṛtimān kṣiprahasto na pāṇḍaveyena samo 'sti yoddhā ||
កាណ៌និយាយថា៖ «ដៃទាំងពីររបស់ព្រះរាជបុត្រ មិនដែលញើស ហើយមិនដែលញ័រឡើយ។ វាធំ និងមានអំណាច ហើយមានស្នាមរឹងដែលកើតពីខ្សែធ្នូ។ អាវុធរបស់គាត់រឹងមាំ និងអាចទុកចិត្តបាន; គាត់មានជំនាញ និងរហ័សរហួនក្នុងការប្រយុទ្ធ។ ក្នុងចំណោមយោធា គ្មានអ្នកណាស្មើនឹងបណ្ឌវ អរជុនទេ»។
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Even amid enmity and war, a warrior should recognize true excellence without jealousy. Karna’s praise highlights steadiness, disciplined practice, and mastery as the ethical foundations of martial greatness.
In the Karna Parva battle context, Karna speaks about Arjuna’s exceptional prowess—his unwavering hands, the calluses from constant archery practice, and his swift, skilled use of strong weapons—declaring that no warrior equals Arjuna.