Shloka 48
निवार्य सेनां महतीं हत्वा शूरांश्व पार्थिवान्
nivārya senāṃ mahatīṃ hatvā śūrāṃś ca pārthivān
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ដោយបានទប់ស្កាត់កងទ័ពដ៏ធំមហិមា ហើយបានសម្លាប់ព្រះមហាក្សត្រវីរបុរសទាំងឡាយ គាត់បានបន្តដំណើរនៃសង្គ្រាមទៅមុខ—ដូចរូបសញ្ញានៃចលនាដ៏សាហាវរបស់យុទ្ធភូមិ ដែលការអត់ធ្មត់តាមយុទ្ធវិធី និងកម្លាំងសម្លាប់ដ៏មិនស្ទាក់ស្ទើរ ឈរជាប់គ្នា បង្កើនភាពតានតឹងរវាងធម៌នៃការប្រយុទ្ធ និងតម្លៃជីវិត។
संजय उवाच
Educational Q&A
The line juxtaposes restraint (nivārya) with killing (hatvā), highlighting a central Mahābhārata tension: even when war is undertaken as a duty, ethical weight remains—discipline and strategy do not erase the human cost, and ‘dharma in battle’ is morally complex rather than triumphalist.
Sañjaya reports a battlefield episode in which a warrior (implied from context) first checks a large opposing force and then slays heroic kings—describing both tactical control over the enemy’s advance and the ensuing lethal engagement among rulers and champions.